Mijn leven als een tv-programma… ik zou het de Jorn-show noemen. Elke week andere gasten, heel af en toe een ander decor, telkens andere gesprekken, verrassingsacts… Er zijn wel gasten, maar ik blijf de hoofdrol spelen. Een mix van humor, drama en af en toe wat spanning en actie. Doelpubliek: cynische 15- tot 20-jarigen die niet meer weten hoe ze moeten huilen. Geen kijkcijferbom, geef ik toe, maar best wel geschikt om ’s nachts uit te zenden, wanneer er toch niets anders te doen valt en wanneer enkel nog asociale amateurfilosofen naar tv kijken. Het is al bij al best wel een aardig tijdverdrijf, en dat is een troost.